تغییر کرده ام

خودم زیاد ولی

سایه ام همان است

خوب میشناسمش

همین روزها بود که

تنها شد.

به در و دیوار وبلاگ نگاه میکنم

همه جاش پر غمه

غم آدمایی که رفتن

غم دلهره های الکی

روزای کشکی

حرفای بیخودی

قولای فیک

و منی که لا به لای تمامشون حبس شدم

خودم خواستم..

گاهی وقتا چسبیدن به یک کار اشتباه باعث میشه سمت کار اشتباه دیگه نری!

ولی

شاید وقتشه لایف استایلمو عوض کنم

نه که اینی که هستم بد باشه

فقط شاید تجربه یه روش جدید، 22 سال دیگه هم برام زمان بخره

که دوام بیارم این زندگی رو :)

ربات.

توی سکوت شروع شد

یه تشویق به سکوت

23 سالگی مو میگم..

قشنگ حرف میزد

مثل همیشه با یه انرژی ملایم

دکتر رو میگم..

بعد از اون

اومدم بیرون تموم کوچه هایی که پر برگ های زرد پاییزی شده بودن رو قدم زدم

23 سالگی م غریب شروع شد

مثل حس اونی که رفته کشور غریبه برای همیشه

یا اون عوض شدن مدرسه های دو تا دوست بعد از راهنمایی!

ولی من ترجیح دادم بهش بگم

آرامشِ عجیب...